ศัพท์การเงินตัวหนึ่งที่เราคงได้เห็นกับบ่อยมากในช่วงที่ผ่านมาและก็เป็นที่กังวลใจของนักลงทุนก็คือ Stagflation ซึ่งหลายคน ก็งงกันว่ามันคืออะไร Stagflation คือ ภาวะที่เศรษฐกิจซบเซาแต่กลับมีอัตราเงินเฟ้อที่สูง เดาว่าน่าจะเป็นคำที่มาจากศัพท์ 2 ตัว คือ Stagnant ที่แปลว่า หยุดนิ่ง,หยุดไหล,อยู่เฉย ๆ ,ซบเซา,เฉื่อยชา,ไม่เจริญ กับ Inflation ที่แปลว่า อัตราเงินเฟ้อ
เราคงเคยได้ยินคำเตือนที่ว่า “อย่าโลภ” ถ้าไม่โลภก็ไม่ถูกโกง ซึ่งก็จริง แต่ทำไมหลายคนที่ไม่โลภ ไม่กลัว กลับเป็นเหยื่อของกลโกงทางการเงินได้ เหตุผลก็เพราะ “ความไม่รู้” …. “ความไม่รู้” ก็คือ “ความไม่รู้” ไม่ได้หมายความว่า “โง่” คนละเรื่องกันเลย ไม่มีใครสามารถมีความรู้ทุกเรื่องไปหมดทุกเรื่อง ดังนั้น คนที่โดนโกงเพราะ “ความไม่รู้” ก็ไม่ต้องรู้สึกว่าตนเอง “โง่” และคนที่ยังไม่เคยโดนโกง ก็อย่าทะนงตนว่าตัวเองฉลาด เพราะวันหนึ่งไม่แน่ เราอาจจะโดนโกง เพราะ “ความไม่รู้” เช่นกัน
หากจะถามว่า ตลาดไหนที่ “ความโลภ” “ความกลัว” และ “ความไม่รู้” มีอยู่มากที่สุด ก็คงต้องตอบทุกตลาดมีหมด แต่ถ้าคิดถึงตลาดที่โดดเด่นเรื่อง “ความโลภ” “ความกลัว” และ “ความไม่รู้” ก็ต้องนึกถึงตลาดหุ้น ที่เป็นตลาดถูกกฎหมายและทำให้คนหมดตัวไปมาก ก็ด้วยกลโกงทางการเงินเหมือนกัน
กลโกงทางการเงินจะอาศัย “ความโลภ” “ความกลัว” และ “ความไม่รู้” ดังที่ได้กล่าวในบทก่อนไปแล้ว เรามาดูกลโกงทางการเงินที่อาศัย “ความโลภ” ในการหลอกเงินออกจากกระเป๋าเรา กันต่อครับ
ในภาวะโควิดที่ส่งผลกระทบอย่างรุนแรงไปทั่ว คนทุกระดับชั้นได้รับผลกระทบหมด รายได้หดหาย หนี้สินเพิ่มพูน ปัญหาอาชญากรรมก็ยิ่งรุนแรงมากขึ้น โดยเฉพาะกลโกงทางการเงินที่พวกมิจฉาชีพเอามาดูดเงินพวกเรากันไปหมดดังที่เห็นในข่าวตามสื่อต่างๆ วันนี้เราอาจโชคดีไม่เป็นเหยื่อ แต่ไม่แน่ว่าจะมีวันที่โชคร้ายหรือเปล่า เพื่อป้องกันวันที่เราอาจจะโดนหลอก เรามาศึกษากลโกงทางการเงินกันหน่อยดีกว่า
เมื่อวันก่อนหลังจากโครงการ “รู้ทันปากท้อง กับตลาดหลักทรัพย์” ที่ผมได้รับเกียรติจากตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทยเป็นวิทยากรบรรยายให้ความรู้เกี่ยวกับการบริหารจัดการเงินโดยเฉพาะการบริหารหนี้ (ท่านที่สนใจสามารถติดตามดูได้ที่ youtube หรือที่ face book ของตลาดหลักทรัพย์ (https://www.facebook.com/set.or.th) ก็ได้คำถามจากผู้ที่ติดตามข้อมูลของตลาดหลักทรัพย์ฯ ดังกล่าวเกี่ยวกับปัญหาการแก้หนี้ไม่ว่าจะเป็นหนี้บ้านหรือหนี้รถ ทำให้ยิ่งตระหนักเลยว่าวิกฤติ Covid-19 ที่ยืดเยื้อมากว่า 2 ปีทำให้ปัญหาการเงินของหลายๆคนรุนแรงมากขึ้น จากไม่เป็นหนี้ ก็เป็นหนี้ จากเป็นลูกหนี้ที่ดีจ่ายตรง ก็ต้องกลายเป็นลูกหนี้ที่มีปัญหาทั้งที่ไม่อยากมีปัญหาแต่เพราะรายได้ไม่มีเลยไม่รู้จะทำอย่างไร
จากปรากฏการณ์ไลฟ์สอนธรรมมะของพระผ่านเพจเฟซบุ๊กจนมีชาวเน็ตพากันเข้าไปชม สูงถึง 2 แสนกว่าคน ก็ก่อให้เกิดคลื่นกระเพื่อมทั้งความบันเทิง สาระ ฯลฯ มีแบรนด์สินค้าหลายแบรนด์มาแอบขายสินค้าและโฆษณาสินค้ากันอย่างครึกโครม และพระท่านก็ไม่ลืมที่จะทวงค่าโปรโมทโฆษณา โดยได้โพสต์ภาพลิสต์ชื่อเพจต่างๆที่เข้ามาดูไลฟ์
.
จนสุดท้ายเรื่องนี้ก็ลามไปถึงเรื่องภาษี ว่า พระมีรายได้จากโฆษณาบนเฟซบุ๊กต้องเสียภาษีหรือไม่
ครั้งที่แล้ว เราคุยกันเกี่ยวกับภาษีของคนขายของออนไลน์ และสรรพากรรู้รายได้เราอย่างไร รวมถึงรูปแบบการทำธุรกิจ และภาษีที่เกี่ยวข้อง โดยได้คุยถึงการทำธุรกิจในรูปบุคคลธรรมดาไปแล้ว มาวันนี้เรามาคุยกันต่อถึงการทำธุรกิจในรูปนิติบุคคลกันนะ
เมื่อสนใจทำธุรกิจออนไลน์…..ไม่ว่าจะเลือกทำวิธีไหน สิ่งหนึ่งที่เหมือนกัน คือ เราต้องเสียภาษี คนขายออนไลน์มีหน้าที่ในการเสียภาษีเช่นเดียวกับคนขายที่มีหน้าร้านทั่วไป ไม่ว่าจะเป็นบุคคลธรรมดา หรือนิติบุคคล ภาษีที่เกี่ยวข้องหลักๆ ก็คือ ภาษีเงินได้ กับภาษีมูลค่าเพิ่ม หลายคนสงสัยขายของออนไลน์ หน้าร้านไม่มี สรรพากรรู้ได้ไงว่าเรามีรายได้เท่าไร
วิกฤติโควิดครั้งนี้รุนแรงและยาวนานกว่าที่คิด ถือได้ว่าเป็นวิกฤติเศรษฐกิจที่รุนแรงที่สุดถ้าไม่นับวิกฤติเศรษฐกิจที่เกิดจากสงครามโลก หลายคนต้องตกงาน หลายธุรกิจต้องเลิกกิจการ แต่ด้วยค่าใช้จ่ายที่แม้จะประหยัดอย่างไร ก็ยังต้องกินต้องใช้ ทำให้หลายคนเป็นหนี้ และเป็นหนี้เสียตามมาต่อเนื่องจากไม่มีรายได้มาชำระหนี้
